Onze marketing manager Michel ging samen met zijn vrouw Annemie en de Audi e-tron op roadtrip naar Italië. Moedig, zou je denken, met een elektrische wagen zo ver op vakantie gaan. Toch bewijst hij hoe makkelijk, relaxed en vlot een trip met een elektrisch voertuig kan zijn. Benieuwd naar zijn ervaring? Lees hier deel twee van zijn reis!
Reisblog deel 2: van Firenze terug naar Kasterlee
In 12 dagen reden we zo'n 4.500 km met de Audi e-tron S-line 55 quattro 300KW (408pk en een batterij van 95KWh). Tijdens deze roadtrip hebben we 734,8 kWh verbruikt wat neerkomt op €668,71. Daarbij komen nog tolkosten van €244. De lekkere espresso's die we dronken tijdens het laden, zijn niet meegerekend in de prijs.
Dag 5-8: Firenze - Amalfikust
Dag 9: Amalfikust - Montipulciano
Dag 10: Montipulciano - Bologna
Dag 11: Bologna - Trento
Dag 12: Trento - Mayerhofen (Oostenrijk)
Dag 13: Naar huis (Kasterlee)
![](/sites/default/files/styles/vrije_dimensie/public/2023-08/foto_blog_deel_2_-.jpg?h=035a6ef6&itok=C6OpOZQM)
Dag 5-8: De Amalfikust, liefde op het eerste gezicht
We ontbijten en vertrekken vroeg want we maken vandaag een trip van iets meer dan 500 km naar Atrani, de Amalfikust.
De e-tron uit de kleine parkeerplaats krijgen is spannend maar wegraken uit een stad als Firenze is een hele uitdaging. Richtingaanwijzers zijn blijkbaar een optie in Italië en de scooters mogen zowel links als rechts voorbijsteken. Alertheid is dus zeker niet overbodig.
Na 50 km laden we de auto aan Tankstation Arno ouest. Alles gaat heel vlot aan de snellader dankzij onze e-tron pass. We drinken een espresso en vertrekken weer wanneer de wagen geladen is tot 93%. We rijden even stevig door aan 140-150 km/u, dit brengt ons verbruik iets hoger maar niet zorgwekkend. Toch zetten we de cruisecontrol terug op 120…. Dat is ook beter voor boetes natuurlijk.
![](/sites/default/files/styles/vrije_dimensie/public/2023-08/mappy_florence_amalfi.jpg?h=fe3c2955&itok=A2mVruCi)
![](/sites/default/files/styles/vrije_dimensie/public/2023-08/foto_blog_deel_2_-1.jpg?h=bea6f2c1&itok=ZyOhEBLR)
![](/sites/default/files/styles/vrije_dimensie/public/2023-08/foto_blog_deel_1_-12.jpg?h=d8f2447b&itok=U7W2XSlr)
Een échte espresso
Tijdens onze trip lezen we het boek ‘Koffiebars en carabinieri, Een ander boek over Italië’ van Miriam Bunnik en leren dat een echte espresso gemaakt wordt van 6 à 7 gram vers fijngemalen koffie. Er wordt 30 seconden lang 30 ml water met de exacte temperatuur van 88°C doorheen geperst onder een druk van 9 bar. Je drinkt deze ook idealiter ‘ad fundum'.
![](/sites/default/files/styles/vrije_dimensie/public/2023-08/koffiebars-en-carabinieri.jpg?h=bf60462d&itok=E-DPrhol)
Even onze batterijen opladen
De snelweg Rome-Napels is mooi met zijn Oleanders op de middenberm en heuvels op de achtergrond. Om de 30 km komen we HPC laders* tegen. Deze luxe hadden we niet verwacht. In de media lezen we regelmatig over dramatische laadmogelijkheden. Wij kunnen bij deze bevestigen dat elektrisch rijden in Europa een absoluut plezier is. EV-stress is onbestaande. De zeer goede infrastructuur van Italië mag en moet daarom zeker vermeld worden.
Ook al staan de laadpunten nog niet allemaal op het navigatiesysteem, bijna alle tankstations hebben laadpalen. Voor de stations zie je in Italië ook duidelijke EV-borden (elettrico) langs de kant van de weg.
*HPC laadpunt = High Power Charging-laadpalen
![](/sites/default/files/styles/vrije_dimensie/public/2023-08/foto_blog_deel_1_-08.jpg?h=a22bd2a2&itok=kH_LKSgR)
Eens in Amalfi aangekomen, zijn we meteen verliefd en weten we niet waar eerst te kijken. De enige kustweg leidt ons naar onze B&B.
In Atrani hadden we op voorhand een parking geboekt. Bij aankomst staat de chauffeur, Carmine, ons op te wachten om de auto aan te nemen. Niet helemaal gerust geven we de sleutels af maar zelf een veilige plaats zoeken, is een uitdaging en onbegonnen werk. Dit bleek later een heel goede keuze te zijn.
![](/sites/default/files/styles/vrije_dimensie/public/2023-08/foto_blog_deel_1_-07.jpg?h=c18ea25e&itok=1EDtiD-8)
![](/sites/default/files/styles/vrije_dimensie/public/2023-08/foto_blog_deel_2_-3.jpg?h=dc97b727&itok=8JCY_Z5r)
![](/sites/default/files/styles/vrije_dimensie/public/2023-08/foto_blog_deel_2_-4.jpg?h=c7b1c70d&itok=-kwhjwge)
Kleurenpracht, een kronkelende weg langs de berg, azuurblauwe zee, aimabele mensen, toerende scooters, heerlijk eten, boten overal waar je kijkt, verrassende baaitjes, wat wilt een mens nog meer?
Ook hier vonden we, met de hulp van een local, een hotel waar we onze auto mochten opladen. Onze e-tron kaart werkte zonder problemen en in het hotel (Marmorata) werden we ook nog eens hartelijk ontvangen. We konden rustig iets drinken, zwemmen en eten terwijl onze auto oplaadde.
De komende vier dagen staan in teken van rust, zwemmen, met een bootje varen, eten en drinken. Ook onze batterijen moeten opladen!!
Dag 9: De Toscaanse wijngaarden roepen
We verlaten de prachtige Amalfikust want de wijngaarden van Toscane roepen. Onder het motto ‘waarom makkelijk als het ook moeilijk gaat’ kozen we de route langs Tramonti. Gisteren laadden we de auto tot 100 % zodat we ons dit avontuur durven gunnen.
Al kronkelend door een prachtig landschap kijken we uit over de voorsteden van Napels en verschijnt ook de Vesuvius. Een prachtige slapende reus. Je kan de Napolitanen alleen maar bewonderen voor hun moed om hier te willen wonen. Ook al is het al van 1944 geleden, het blijft een actieve vulkaan.
![](/sites/default/files/styles/vrije_dimensie/public/2023-08/mappy_amalfi_bagno_vignole.jpg?h=6f6ecce3&itok=_N86QXU2)
![](/sites/default/files/styles/vrije_dimensie/public/2023-08/img_4800.jpg?h=e9094d85&itok=aBdCy3k3)
Wat leeswerk leert ons dat niet de Etna en de Vesuvius de grootste gevaren zijn. Het zijn de Campi Flegrei (brandende velden) die het gevaarlijkst zijn. Deze vulkaan(vlakte) ligt ten westen van Napels en ligt onder water in de baai van Napels. De Campi Flegrei zien er niet uit als een klassieke vulkaan. Het is een grote, door instorting gevormde, krater van 12 op 15 km. Ze liggen gewoon onder bewoond gebied, maar het evacuatieplan voor de 550.000 mensen die er wonen, ligt klaar. De laatste uitbarsting was in 1538 en door de warme grond vind je hier veel thermen.
We rijden verder en stoppen bij Orte aan een DC lader. We kunnen nog 80 km rijden maar weten niet wat er ons nog wacht. We laden tot we met de batterij 125 km verder kunnen. Dit duurt maar 10 minuutjes.
![](/sites/default/files/styles/vrije_dimensie/public/2023-08/foto_blog_deel_2_-6.jpg?h=19a6c4aa&itok=8ilvpyWd)
![](/sites/default/files/styles/vrije_dimensie/public/2023-08/img_4847.jpg?h=e835ffd9&itok=SF4nqZrj)
We boekten in een heel pittoresk dorpje, Unesco werelderfgoed, dat Bagnio Vignone heet. Dit is echt Toscane zoals ze het beschrijven in de romans en voorstellen in de reisbrochures, gewoon prachtig.
Tip: Vergeet geen kleingeld voor de tol onderweg.
Dag 10: De stad van de spaghetti Bolognese
De bergen van Montipulciano roepen voor een fietstocht. Om zeven uur op de fiets om de hitte voor te blijven. Wat een prachtige omgeving met haar Cipressen, olijfbomen en heel pittige klimmetjes… Na een frisse douche pakken we weer in en rijden we richting Bologna, de stad van de spaghetti Bolognese.
Volgens de gps zouden we ons reisdoel in Bologna halen met 1 batterij. Toch besloten we om er te laden in het Audi Centrum Bologna. Vriendelijkheid was niet volgens de Audivoorschriften maar de auto was in een mum van tijd opgeladen.
Onze auto parkeren we op een openbare parking dicht bij onze B&B. Bologna zelf was een openbaring. Gezellig, mooi, overal gaanderijen zodat je constant in de schaduw kon wandelen. Wist je dat ze Bologna ‘La Rossa’ noemen door haar rode gebouwen?
![](/sites/default/files/styles/vrije_dimensie/public/2023-08/mappy_bagno_-_bologna_0.jpg?h=707ea920&itok=HmGxRF7e)
Deze stad bezoeken we zeker nog een keer, maar dan blijven we langer. Nu was het een blitsbezoek maar je kan er makkelijk enkele dagen rondkuieren. Al is het maar om haar Mortadella te proeven. Als die zo lekker is als hun tagliatelle a ragu, dan is dat zeker de moeite om terug te komen. Bologna was dé verrassing van onze trip!
![](/sites/default/files/styles/vrije_dimensie/public/2023-08/foto_blog_deel_2_-7.jpg?h=ba0f059e&itok=Sww3L16E)
![](/sites/default/files/styles/vrije_dimensie/public/2023-08/foto_blog_deel_2_-10.jpg?h=9f785d4d&itok=755fIwJo)
![](/sites/default/files/styles/vrije_dimensie/public/2023-08/foto_blog_deel_2_-11.jpg?h=ea15552b&itok=prer7JIR)
Dag 11: Geen Italië zonder wijn
Italië bezoeken zonder in een wijngaard te logeren, dat kan niet. Daarom stoppen we in Trento en slapen we in een agritur.
Richting Modena proberen we een Tesla park. Hier kunnen we niet terecht zonder hun app te downloaden. We proberen aan het shoppingcenter…. Er is een DC lader maar ook hier werkt de E-tron kaart niet.
In Verona stuurt onze auto ons nogmaals van de autostrade voor HPC laders. Hier vinden we een heel park van Ionity. Het laden lukt en gaat snel. Dit laadpunt kwam net wanneer we het nodig hadden, want we hadden nog maar 14% batterij. Dit is het laagste niveau dat we haalden tijdens onze reis. Terwijl we wachten, wandelen we door het shoppingcenter en drinken er een espresso.
![](/sites/default/files/styles/vrije_dimensie/public/2023-08/img_4970.jpg?h=078953f4&itok=H5IoOiow)
![](/sites/default/files/styles/vrije_dimensie/public/2023-08/foto_blog_deel_2_-13.jpg?itok=Oc4Pzbns)
Wanneer we Trento binnenrijden, zien we overal laadpalen. Tijdens onze lunch laden we onze auto op voor het restaurant. Het is een AC lader. Geen probleem want we hebben tijd. Na de lunch nemen we antipasti en brood mee naar onze agritur. Deze avond proeven we de wijnen van het domein waar we slapen.
![](/sites/default/files/styles/vrije_dimensie/public/2023-08/mappy_bologna_trente.jpg?h=a43cd20c&itok=d1JI0as3)
![](/sites/default/files/styles/vrije_dimensie/public/2023-08/img_5001.jpg?h=a0f18840&itok=0bFGW9G9)
We worden ook getrakteerd op een onweer. Een prachtig natuurspektakel boven de wijngaard en de verfrissing die we allemaal nodig hadden.
Dag 12: Trento - Mayerhofen
![](/sites/default/files/styles/vrije_dimensie/public/2023-08/mappy_trente_mayerhofen.jpg?itok=UcuGVX3c)
Onze laatste etappe is in zicht. Na een heerlijk ontbijt in de wijngaarden vertrekken we met volle batterij richting Mayerhofen, Oostenrijk. Ook nu zouden we met 1 batterij op onze bestemming kunnen geraken. Dit vinden we toch weer spannend want we weten niet hoe druk het gaat zijn.
Wanneer onze gps een snellader aangeeft, nemen we de afrit. De lader blijkt niet te werken. We rijden door en geloven erin dat onze gps ons niet in de steek laat. Vlak voor de grens is er inderdaad een grote Teslaparking die vol Denen staat en vier laadpunten voor andere elektrische wagens. Daar staan we helemaal alleen. We drinken rustig een koffie bij Lanz. Raststätte Brenner. Wie regelmatig naar Italië rijdt, zal het gebouw zeker herkennen. Je kan er zelfs gratis een museum bezoeken!
We zetten onze trip verder en schrikken wel even dat we nogmaals tol moeten betalen. We hebben namelijk een vignet van Oostenrijk. De lieve man aan het loket weet ons te vertellen dat deze tol specifiek voor de Brennerpas is. Er zijn grote werken aan de gang en dat moet betaald worden natuurlijk.
Eens aangekomen in ons hotel, krijgen we een pasje om onze auto veilig weg te zetten. Er zijn ook twee laadpalen aanwezig. Het laatste stukje vakantie kan niet meer stuk ook al zijn de weergoden in Tirol ons niet zo goed gezind. In het hotel worden we echt wel verwend en de omgeving is wederom prachtig.
Dag 13: Home Sweet Home
Aan alle mooie liedjes komt een einde. Zo ook aan deze e-roadtrip. Na een heerlijk ontbijt in de Neue Post in Mayerhofen vertrekken we met een volle batterij huiswaarts. Deze trip, de laatste 900 km, doen we in 1 dag.
Het is heel druk onderweg maar we staan nooit stil.
Onze auto stuurt ons naar een laadpunt aan het OMV tankstation Reichertshofen. De laadpalen staan achter het tankstation. Wanneer je iets gaat drinken, zie je je auto niet, maar het is er rustig en veilig. De e-tron kaart wordt weer zonder problemen aanvaard.
We laden voor 70 km, want we hebben nog 3/4 batterij.
![](/sites/default/files/styles/vrije_dimensie/public/2023-08/foto_blog_deel_2_-16.jpg?h=30e39b76&itok=H-NRDDWA)
![](/sites/default/files/styles/vrije_dimensie/public/2023-08/foto_blog_deel_1_-02.jpg?h=752dadca&itok=IHZ6DgA1)
Volgende halte, nieuw charging station A3 aurach Nord, Erlangen. Onze gps geeft dit aan. We proberen deze uit, maar deze blijkt nog niet in gebruik. Eigenlijk geen probleem want we kunnen met onze batterij nog 127 km rijden. Onze magen daarentegen vragen wel wat extra energie.
In Duitsland is er naar onze mening elektrodiscriminatie. Er zijn laadpalen maar ze staan niet zoals in Italië dicht bij de eetgelegenheden. De rest van de trip verloopt vlot. Home sweet home maar zeker voor herhaling vatbaar!
Voor ons is rijden met een elektrische wagen een absoluut plezier. De negatieve verhalen over EV-stress of lange wachttijden aan laadpalen zijn compleet onwaar. Zelfs tijdens onze reis in het hoogseizoen. Wel moesten we onze mindset bijstellen en ons niet zozeer richten op 'snel op onze locatie zijn'. Uit onze ervaring blijkt nu dat je uiteindelijk maar evenveel tijd 'verliest' met laden als af en toe een sanitaire stop of lunch-/koffiepauze inlassen.
De geruchten over het verhoogd verbruik van een elektrische wagen door airco, snelheid of sportief rijgedrag hebben veel minder impact op het verbruik dan soms in de media geschreven wordt. Onze e-roadtrip was fantastisch en we hebben op geen enkel moment enig nadeel ondervonden van elektrisch rijden. Een echte aanrader als je het ons vraagt!
![](/sites/default/files/styles/vrije_dimensie/public/2023-08/foto_blog_deel_1_-04_0.jpg?itok=AAmD0vME)